onze verhalen
Een openbaar gebouw begint bij de gevel. Niet bij de balie.
Een openbaar gebouw wordt zelden in één keer rommelig. Het gebeurt langzaam. Een extra vermelding bij de deur. Een sticker voor een uitzondering. Een bordje dat tijdelijk bedoeld was, maar blijft hangen. En voor je het weet staan verschillende organisaties op verschillende plekken te vertellen dat ze óók in dit gebouw zitten in plaats van één duidelijke legenda. Voor de bezoeker voelt dat niet als compleet. Het voelt als twijfel bij de deur.
Wij beginnen niet met ontwerpen
Bij dit soort projecten beginnen wij niet met vorm. We beginnen met orde.
Eerst brengen we alle belangen in kaart. Iedere organisatie. Iedere functie. Iedere uitzondering. Ook de ‘maar’. Juist daar zit de ruis. Pas als alles op tafel ligt, maken we één lijn die structureel blijft kloppen voor iedereen die in het gebouw zit én voor iedereen die het gebouw binnenkomt.
Dat vraagt regie. Want waar veel partijen samenkomen, ontstaat vanzelf de neiging om iedereen zichtbaar “ruimte” te geven. Maar aan de buitenzijde presenteer je geen losse belangen. Daar presenteer je één gebouw.
Gelijkwaardigheid is geen esthetische keuze. Het is een principiële.
Toegankelijkheid bepaalt de volgorde
Wij ontwerpen vanuit de bezoeker die het meeste moeite heeft om binnen te komen. De slechtziende. De bezoeker in een rolstoel. Degene die via een andere ingang moet binnenkomen. We kijken naar benadering op afstand, leesbaarheid van dichtbij, plaatsingshoogtes en contrast.
Als die bezoeker direct begrijpt waar hij moet zijn, volgt de rest vanzelf.
Pas daarna kijken we naar huisregels, openingstijden en uitzonderingen. En pas als laatste naar uitstraling.
Die volgorde maakt het verschil tussen losse borden en een systeem.
Stadshuis Nieuwegein
Het Stadshuis van Nieuwegein is een expressief gebouw met veel glas, schuine lijnen en een groot atrium met een prominente trap. Zo’n gebouw moet je niet overstemmen met visuele herrie. Dat moet je respecteren.
In de loop der jaren was de gevel uitgegroeid tot een verzameling uitingen. Niet verkeerd bedoeld, wel versnipperd. We hebben de bestaande situatie volledig geïnventariseerd, gefotografeerd en gevisualiseerd. Daarna zijn we radicaal gaan reduceren. Wat zich had opgestapeld in tientallen uitingen brachten we terug tot een handvol die ieder een duidelijke functie vervullen.
Belangrijk was dat geen enkele instantie meer zwaarte kreeg aan de buitenzijde dan een ander. Binnen verschillen functies in omvang en verantwoordelijkheid, maar aan de gevel is het gebouw één geheel. Dat vraagt soms diplomatie, maar vooral duidelijkheid.
We hebben de informatielagen gescheiden zodat algemene informatie en toegangscommunicatie niet met elkaar concurreren. Alles is zo opgebouwd dat het systeem beheerbaar blijft. Organisaties kunnen worden toegevoegd of verwijderd zonder dat de hele gevel opnieuw moet worden uitgevonden. Vervangbare folies, robuust uitgevoerd. Het moet kunnen leven.
Intern werd het verschil direct benoemd: rustiger, overzichtelijker, duidelijker. Minder vragen bij binnenkomst. Minder noodzaak voor tijdelijke toevoegingen.
Een gevel is geen prikbord
Een openbaar gebouw heet iedereen welkom. Dan moet je ook ontwerpen alsof iedereen komt.
Niet met steeds een bord erbij, maar met een systeem dat klopt. Vandaag én over vijf jaar.
Twijfel je of jullie entree langzaam is uitgegroeid tot een aanplakbiljet?
Dan begint de oplossing niet met een nieuw bord.
Maar met het herstellen van orde.
Neem contact met ons op.
